In de januari- en de februarivergadering werd de basis gelegd voor diverse activiteiten in de nabije toekomst: we spraken over ons actieplan 2009. Centraal daarin staan twee van de stellingen die we 31 oktober 2008 aan de kerkdeuren spijkerden: 'je mag hier met de deur in huis vallen' en 'geloven mag gezien worden', oftewel: we nemen ons voor in 2009 meer de buitenwereld toe te laten in de kerken èn het geloof de buitenwereld in te brengen, zichtbaar, hoorbaar. De kerken zullen niet onopgemerkt blijven.

Natuurlijk spraken we ook over de financiën: rekening en begroting. 2008 was een duur (jubileum)jaar maar uit onze inkomsten blijkt gelukkig ook dat de kerken en hun leden de raad een warm hart toedragen. Zorgvuldigheid ook op dat punt blijft geboden.

Het gesprek met onze moslim stadgenoten gaat voort, de monumentenweek krijgt ook in 2009 onze aandacht en wat zou het mooi zijn als we in gesprek konden komen met de jongeren van Enkhuizen. Een ander ideaal: elke dag van de drukke week in Enkhuizen een plekje waar je stilte kunt vinden, een kaarsje kunt branden, zomaar even tot jezelf komen en misschien even praten…!

Secretaris RvK - Kees van Zijverden

Eerlijk is eerlijk: we hebben nog wel een poosje nagepraat over de viering van het jubileum van de raad. Het was goed om veel oude bekenden te zien die allemaal hun steentje hebben bijgedragen in de geschiedenis van onze raad en…. het deed hun goed om elkaar en ons te zien!
Ook veel nieuwe bekenden waren er, zoals de secretaris van de landelijke Raad van Kerken, ds. Klaas van de Kamp en de burgemeester van onze stad, de heer Jan Baas. Veel positieve reacties waren er, ook op de 10 stellingen die aan de kerkdeuren zijn geslagen (en nog (?) hangen), inhoudelijk, maar ook de vorm sprak aan. Een vorm waarmee de kerken zich ook 'naar buiten' lieten zien.

Het gewone werk wacht weer: ook de stiltevieringen in de advent zijn alweer achter de rug, in januari praten we over ons 'actieplan 2009', we zoeken naar een manier om als kerken deel te nemen in het 'stadsgesprek' over de toekomstvisie op onze stad, het gesprek met de moslimgemeenschap gaat voort en in maart planden we een lezing met een thema dat u vast zal interesseren: "Haast!"

Secretaris RvK - Kees van Zijverden

18 februari vergaderde de Raad van Kerken in Enkhuizen over een bonte reeks van onderwerpen.
De gastheer, Carlo Barendregt, opende deze vergadering met het voorlezen van het manifest "Benoemen en bouwen" (Trouw, 2 jan. 2008). Centraal in het manifest staat het zich met elkaar ver­bonden weten van de burgers in onze samenleving. Barendregt ervoer het werken in de Raad van Kerken als een voorbeeld van het zich met elkaar verbonden weten.
Geïntroduceerd werden nieuwe gezichten in de raad, nl. Els Har­laar, opvolgster van Willem Koolhaas namens de Evangelisch-Lutherse Kerk en Rob van de Vecht, opvolger van Carlo Baren­dregt.
Uitvoerig werd stilgestaan bij de -geslaagde- kerkenzondag 2008; met de lering die uit de ervaringen van deze dag werd ge­trokken werd een vernieuwd draaiboek voor komende kerken­zondagen vastgesteld.
De financiën over 2007 laten een rooskleurig beeld zien. Dat mag ook wel want in 2008 staan ons extra investeringen te wachten, met name door de activiteiten rond de Monumenten­week en de herdenking van '40 jaar Raad van Kerken in Enk­huizen'.
De raad neemt ook deel in een aantal maatschappelijke organi­saties in Enkhuizen. Eén daarvan is het '4 en 5 mei anti-discrimi­natie comité Enkhuizen' dat o.m. een belangrijke rol speelt in de jaarlijkse 4-mei-herdenking en de traditionele bevrijdings­vuur­loop vanuit Wageningen. Dit laatste evenement zal dit jaar eindi­gen op het Landje van Top waar in samenwerking met Cyen een bevrijdingspopfestival wordt georganiseerd. De raad besloot voor de organisatie van de bevrijdingsvuurloop een bijdrage van € 300.-- beschikbaar te stellen. De raad is met het comité van mening dat het een belangrijke taak is de jeugd te betrekken bij de strijd voor vrijheid en tegen discriminatie.
Nu onze krijgsmacht steeds weer bij oorlogsgeweld betrokken is, is de vraag naar het geoorloofd zijn van geweld weer actueel. Hoe kijkt een pastor daar tegen aan? Pater Peelen was jaren aal­moezenier en uit hoofde van dat beroep heel nauw bij die vragen betrokken. Op 21 april zal hij een lezing met discussie over die vraagstukken verzorgen. In de Ontmoetingskerk. Zie de affiches.

De volgende vergadering van de Raad is op maandag 17 maart 2008.

Secretaris RvK - Kees van Zijverden

15 januari vergaderde de Raad van Kerken in Enkhuizen voor de eerste keer in dit jubileumjaar.

Mevr. Bosch opende met 'Trouw aan bondgenoten', gedachten van Jan van Opbergen over het thema 'bondgenoten.' Mevrouw Bosch sprak de wens uit dat de vertegenwoordigers in de Raad maar ook de leden-kerken van de Raad zich in de komende jaren bondgenoten van elkaar zullen weten. Met deze woorden nam zij een klein voorschot op haar afscheid aan het einde van deze vergadering.
Een delegatie van zo'n kleine 30 man/vrouw -jongeren en ouderen- uit de leden- en gastleden-kerken van de Raad bracht op zondagmiddag 16 december een bezoek aan de moskee in Enkhuizen. Er werd een gebedsdienst meegemaakt, uitleg over de dienst, de moskee en de positie van de imam gegeven en gevraagd, wederzijds ervaren problemen (waar blijven de jongeren in de moskee?….) uitgewisseld. Terugblikkend constateert de Raad een zeer zinvol bezoek gebracht te hebben en graag het moskeebestuur en de -bezoekers voor een tegenbezoek te willen uitnodigen.
In wisselende samenstelling bezocht een delegatie van de Raad de afgelopen maanden de besturen van alle (gast)lidkerken met als gespreksonderwerp en notitie over de toekomst van de Raad en het te voeren beleid. In enkele regels deze acht bezoeken samenvatten doet geen recht aan al wat gehoord en gezegd is. De slotindruk is echter dat men positief staat tegenover de gedachte aan samenwerking al is de motivering niet overal even sterk. Samen werken van de kerken is goed en soms ook wel gemakkelijk. De Raad besloot te gaan werken aan een vernieuwd beleidsplan, meer aandacht te schenken aan de relatie met de kerken door middel van regelmatiger bezoek en daarbij dan een jaarverslag en jaarplan te presenteren.
Sinds ongeveer een jaar is het Apostolisch Genootschap gastlid van de Raad. Een evaluatie zou nu op zijn plaats zijn, maar omdat de voorganger  van het Genootschap binnenkort vertrekt en om zijn opvolger de ruimte te geven stelden we dat uit tot september.
Details voor de kerkenzondag van 20 januari werden doorgesproken.
In een gloedvolle toespraak nam de voorzitter namens de Raad afscheid van twee leden: mevr. M.E. Bosch (lid sinds september 1990 namens de Gereformeerde Kerk) en de heer W. Koolhaas (lid sinds september 1989 namens de Evangelisch-Lutherse gemeente). Zij kregen een passend geschenk mee: 'De reis van je hoofd naar je hart' van Leo Fijen.

De volgende vergadering van de Raad is op maandag 18 februari 2008.

Secretaris RvK - Kees van Zijverden

Waarover spraken wij …… op 14 april 2008

Over de jeugd! Helaas waren ze er niet bij, maar de bedoeling was goed. We vinden dat we ons moeten inspannen om de jeugd te bereiken, in ieder geval door begrijpelijke taal te spreken (en te schrijven), maar ook door ons minder druk te maken om wat ons scheidt. Want dat blijkt toch niet echt interessant te zijn.

En over armoede! Want de gemeente Enkhuizen gaat zich, geïnspireerd door een financiële aanmoediging van de regering, bezinnen op haar armoedebeleid. En vraagt de kerken - naast vele  maatschappelijke organisaties - daarover mee te praten. Dat doen we dus. En naast kritiek op onderdelen was er veel waardering in de raad voor de Enkhuizer Armoedenota.
Een vorm van armoede is ook vereenzaming. Eén van de dingen die daartegen ingezet kunnen worden is de zogenaamde telefooncirkel. Met zo'n cirkel kan de armoedecirkel een beetje doorbroken worden, maar het kost moeite om de mesnen die daaraan behoefte kunnen hebben op het spoor te komen. iemand moet de eerste stap zetten.

3 mei is de tweede - in naar we hopen een serie - ontmoeting tusen moslims en kerken; ditmaal in de vorm van een korte kerketocht: van Oud-Katholieke kerk via de Zuiderkerk naar de Vermaning.

De volgende vergadering van de Raad is op maandag 19 mei 2008.

Secretaris RvK - Kees van Zijverden

27 november 2007 vergaderde de Raad van Kerken in Enkhuizen voor de laatste maal in dat jaar.
H.J. van Lijnen Noomen opende met een beschouwing over wij­zen van omgaan met conflicten in de Doopsgezinde traditie.

We blikten vooruit naar het komende jubileumjaar: zowel de Raad in Enkhuizen als de landelijke Raad van kerken bestaan dan 40 jaar. In Enkhuizen zullen we dat vieren met een gedenk­boekje en een aantal andere activiteiten. De werkgroep Kerk in de Stad bereidt dat voor.
Een brede delegatie, samengesteld uit leden van de in de Raad deelnemende kerken bezoekt 16 december 2007 de Enkhuizer moslimgemeenschap. Wederzijds kennismaken is het doel.
(Een verslag van dit bezoek vindt u hier).

Hernieuwen van de relaties, ons oriënteren op de wederzijdse verwachtingen is ook het doel van een reeks bezoeken aan de (gast)lid-kerken van de Raad. Motto: "!na veertig jaar nog veertig jaar?"
Komen en gaan gebeurt ook in de Raad, hoewel sommigen het lang volhielden en -houden! Dat zegt iets over de sfeer en het boeiende van dit werk. In 2007 namen we afscheid van ds Cor Schilder en mevr. Marja Kool en verwelkomden we mevr. Ma­rije Smit en de heren Ab Putting en Kees van Zijverden; nu be­reiden we ons voor op het komende vertrek van mevr. Ria Bosch en de heer Willem Koolhaas.

De Enkhuizer Kerkenzondag is dit jaar op 20 januari 2008 in de Rooms-Katholieke kerk; voorgangers zijn pater Peelen en pastoor Schoon, het jongerenkoor 'Reaching Hands' zingt. Het wordt een mooie dienst en we verwachten veel gasten.
Gelukkig laten onze financiën voor het komende jaar ruimte om een aantal activiteiten te ondernemen waarmee we de kerken in Enkhuizen kunnen presenteren aan inwoners en gasten. Ook kunnen we andere activiteiten steunen, waaronder het voorne­men om ook in 2008 met een aantal Enkhuizer jongeren een week in de oecumenische kloostergemeenschap in Taizé door te brengen.

De volgende vergadering van de Raad is op dinsdag 15 januari 2008.

Secretaris RvK - Kees van Zijverden

De vergadering werd ingeleid door H.J. van Lijnen Noomen:

Hendrik Jan opende met een korte beschouwing over het naderende doopsgezind jubeljaar 2011.
In 1811 (200 jaar geleden) werd de Algemene Doopsgezinde Sociëteit opgericht, als vereniging of ‘verbond' van alle gemeenten in ons land; in 1911 werd als allereerste vrouwelijke predikant ds. Anna Zernike (later gehuwd met Jan Mankes) bevestigd in de doopsgezinde gemeente Bovenknipe, Friesland; in 1735 (275 jaar geleden) kwam in Amsterdam het Doopsgezind Seminarium tot stand; in 1561 (450 jaar geleden) overleed Menno Simons. 

De doopsgezinde gemeenschap wil dit jaar niet gebruiken om al te veel terug te kijken, al komt er wel een symposium van de Doopsgezinde Historische Kring (DHK) over de emancipatie van de Nederlandse doopsgezinden in de 19e eeuw; met een expositie in de Universiteitsbibliotheek van Amsterdam. Zij wil vooral laten zien dat de doopsgezinden nog relevant zijn in de net begonnen eeuw als een niet-dogmatische geloofsgemeenschap, waar ruimte is voor persoonlijke expressie van je geloof en waar tegelijk het leven als volgelingen van Jezus (dus, als het ook maar even kan, vredestichtend dichtbijen ver weg) voorop staat.

De vergadering werd ingeleid door de secretaris Kees van Zijverden.

Hij opende met een fragment uit 'Kom bevrijden' 150 gebeden, van Huub Oosterhuis: “Degene die in het bijbelse geloofsverhaal 'God' genoemd wordt is geen ingrijper.
Het kost enige jaren van je leven om dat te gaan inzien. Door volhardende studie en overweging van de Schrift is het mogelijk tot het besef te komen dat de God van Mozes en van Jezus een ander is dan de god van filosofen en geleerden en niet het opperwezen dat, in volksvroomheid van vreemde huize, als een almachtige bestierder wordt gevreesd en gehuldigd.
Maar het bijbelse verhaal stelt mij wel ingrijpende vragen. De God van 'In den beginne' bidt tot mij: mens, waar ben je, waar is je broer, je zusje?
Hoe denk je over mensenrechten?
Hoe denk je mee te werken aan een wereld waar 'geen dieren worden gepijnigd, nooit één mens meer gemarteld, niet één mens meer geknecht'.
Bidden is die vragen inademen, ermee worstelen, en verzuchten: kom Geest, herschep mijn hart, vernieuw het aangezicht van deze aarde.
Bidden is dus niet vragen om alles - trouwens dat heeft dan toch geen zin, als God niet ingrijpt? Nee, Hij grijpt niet in, maar Hij werkt wel op jou in als je bidt om zijn heilige Geest.
De woorden van zijn Thora zullen je vernieuwen.
En wat dat vragen om van alles betreft: bidden om het welslagen van een rijexamen of zoiets zweemt naar gezeur.
Maar vragen om de genezing van een doodziek kind? Hij grijpt niet in, maar hij werkt wel op je in - misschien loutert en verlicht zo'n gebed mij om zonder haat en wrok te kunnen leven met de dood zo vlakbij.
Dus bidden wordt niet verhoord? Wie bidt om heilige Geest, ontvangt heilige Geest.

De vergadering werd ingeleid door mw. M. Sweerts.

"De tijd nemen"

Neem de tijd om te denken, het is de bron van de kracht
Neem de tijd om te spelen, het is het geheim van de eeuwige jeugd
Neem de tijd om te lezen, het is de grondslag van de wijsheid
Neem de tijd om te bidden, het is de grootste kracht ter wereld
Neem de tijd om lief te hebben en bemind te worden, het is een genade door God gegeven
Neem de tijd om vriendelijk te zijn, het is een manier om het geluk te vinden
Neem de tijd om te lachen, het is de muziek van de ziel
Neem de tijd om te geven, de dag is te kort om egoïstisch te zijn
Neem de tijd om te werken, het is het begin van succes
Neem de tijd om het goede te doen, want het is de sleutel tot de hemel.

Bron: 'De Stroom', sept. 2009

De vergadering werd ingeleid door dhr. van Lijnen Noomen.

"Beeldcultuur"

In Genesis 3 vers 5 staat het bekende verhaal waar de slang het eten van de boom van goed en kwaad motiveert met de woorden: '.. .jullie ogen zullen open gaan en jullie zullen worden als de goden, kennen goed en kwaad!’ (Vert. Karel Deurloo)
Dan horen we dat de vrouw zag dat de boom goed was. In het voorafgaande hoofdstuk gaat het horen aan het kritisch kijken vooraf. Maar hier slaan de man en de vrouw het horen naar Gods Woord over en ze kijken alleen maar.

Ik stap even over naar onze tijd:
We leven in een beeld- en kijkcultuur. Als ik 's avonds de hond uitlaat en ik kijk bij mensen naar binnen (slechte eigenschap, ik weet het), dan zie ik weinig mensen lezen. Ze kijken naar grote prismaschermen, ze computeren, chatten, het liefst met een webcam. Weinig lezingen worden dan ook gehouden zonder een PowerPoint presentatie. Het is al bijna zo dat we horen wat we zien. In dit verband denk ik aan de kerkdienst van zondag 28 mei 2006 aan het slot van de MERK waar de preek gepaard ging met beelden van de beroemde 'kerk van de heilige familie' in Barcelona van de architect Gaudì.
Toen ik na de dienst met de jongeren tussen de 16 en 23 jaar sprak, vertelden ze me dat de beelden hen zeer geïrriteerd hadden: die leidden hen af van de woorden die de predikanten spraken. Ik persoonlijk had die ervaring niet en meer 40-plussers die ik sprak waren enthousiast over de presentatie. In ieder geval, ik moet bekennen dat ik me voor een groot deel door de kijk- en beeldcultuur laat stimuleren. In de bijbel is dat anders.
Terug naar Genesis 3. De mens en zijn vrouw eten van de vrucht en inderdaad, hun ogen gaan open. Wat zien ze dan? Hun beider naaktheid. De relatie die ze hadden, die zo goed was, gaat scheuren vertonen. Er treedt een zekere vervreemding op. Er vindt een verzelfstandelijking plaats. Het zien van het goede en mooie blokkeert hier het horen naar Gods Woord. Het lijkt erop dat de mens en zijn vrouw die God gemaakt heeft naar zijn beeld en gelijkenis, het experiment mens, volledig mislukt is of toch niet? In vers 21 lezen we dat God lijfrokken voor de mens en zijn vrouw maakt. Dat God zulke gewaden voor de mens maakt, betekent dat Hij de relatie herstelt. In onze tijd: Ons zien hoeft ons horen naar Gods Woord niet te blokkeren. Net als de jongste zoon uit de gelijkenis van de twee zonen, die Jezus vertelt, kunnen we omkeren van onze beeld- en kijkcultuur en opnieuw eerst hoorders van het Woord worden dat ons soms in levensverhalen van mensen aangereikt wordt.

De vergadering werd ingeleid door dhr. van Lijnen Noomen.

"Jong spul en de grijze krul"

Jeugd, jong. We zijn of waren het ooit allemaal! Van dat onwetende, idealistische, naïeve spul. Of is dat misschien een droombeeld van ouderen die vergeten zijn dat een heel leven vóór je nog heel veel vraagt en eist aan evenwicht tussen dromen, keuzen, verwachtingen en verwerken?

Veel kerken van nu voelen gemis aan dit jonge spul. Algemeen is er de verzuchting dat de jeugd de toekomst heeft, maar waar zijn ze? Waarom willen ze toch niet dat, waarvan wij weten hoe kostbaar het is? Behoren tot een gemeente, saamhorigheid voelen, je open stellen voor het Verhaal uit het Boek, dat bron en bodem wil zijn voor het bestaan.

Terug in de tijd. Ik ben ook nog jong spul. Ik voelde een vaag, aarzelend maar onaantastbaar godsbesef. Wandelde wat onzeker en slaperig naar de kerk. Wat vroeg. Waarom beginnen ze niet als je uitgeslapen bent? En o, die taal. En o, die zekerheden. En o, wàt een liederen. Zoveel bijbel. Zo weinig houvast. De preek begon met een heldere vraag en eindigde na een hele tijd met een wazige slotzin.
Dat kind in mij is nog niet verdwenen. Het jonge spul in mij begint nog altijd te draaien als ik 'teveel' hoor. O, wat een taal, o, wat een zekerheden, wat een liederen en wat veel bijbel.

Na vele jaren kerkgang heb ik overigens iets heel bijzonders ontdekt. Als je goed luistert, zit in het oude spul nog steeds jong spul verborgen. De vragen zijn niet weg, hoewel soms zachter van toon geworden. God is. Maar wie is God? Achter elke grijze krul zit een kind verborgen.
Laat de traditionele kerkganger maar eens meer naar z'n kind luisteren. En als jongeren zich minder laten afschrikken door het klimaat van heersende zekerheden, dan kan een gemeente dat worden wat zij bedoeld is te zijn: broedplaats van vraag en antwoord, van verantwoorde zin en onzin, van eerste en tweede naïviteit.